Co zabrać na dzień ze snorkelingiem w Marsa Alam: kompletna lista

Jeśli nie przeczytasz nic więcej: zabierz te sześć rzeczy, a dzień będzie udany. Reszta wyjaśnia dlaczego.

Większość tego, co ludzie pakują na zapas przed wycieczką ze snorkelingiem w Marsa Alam, i tak jest już na pokładzie. Naprawdę liczą się ochrona przeciwsłoneczna, coś suchego na przebranie i trochę gotówki.

Każda nasza całodniowa wycieczka obejmuje sprzęt, więc zostaw go w domu, chyba że mocno wolisz własny.

Maska, płetwy i kamizelka ratunkowa są zapewnione i dopasowywane na pokładzie. Obiad, woda, herbata i napoje bezalkoholowe są w cenie. Odbiór z hotelu i powrót są zorganizowane, więc nie musisz planować transportu ani zabierać pieniędzy na taksówkę.

Jeden wyjątek warto rozważyć: jeśli masz maskę, która dobrze pasuje do Twojej twarzy, zabierz ją. Dopasowanie maski decyduje o przyjemności ze snorkelingu bardziej niż cokolwiek innego, a znana, szczelna maska zawsze wygrywa z pożyczoną. Płetwy rzadko są warte miejsca w bagażu.

To tutaj dobry dzień najczęściej się psuje i zasługuje na więcej uwagi niż cała reszta listy razem wzięta.

Spędzasz osiem godzin na otwartej wodzie, z odbiciem od jej powierzchni. Słońce nad Morzem Czerwonym w lipcu nie przypomina dnia na plaży w domu, a poparzone plecy drugiego dnia urlopu to naprawdę przykry scenariusz.

Używaj kremu mineralnego, bezpiecznego dla rafy, a nie zwykłego. Oksybenzon i oktinoksat — obecne w większości standardowych formuł — niszczą koralowce. W obszarze chronionym takim jak Samadai, z setkami odwiedzających tygodniowo, skumulowany efekt nie jest błahy. Szukaj na etykiecie tlenku cynku lub dwutlenku tytanu. Wiele egipskich hoteli je sprzedaje, ale bezpieczniej kupić przed wyjazdem.

Koszulka z długim rękawem bije każde ponowne smarowanie. To najskuteczniejsza rzecz, jaką możesz zabrać. Przez długi czas leżysz twarzą w wodzie, z odsłoniętymi plecami i ramionami — a to właśnie tam ludzie się palą. Tania koszulka z lycry rozwiązuje problem całkowicie.

Nałóż krem 30 minut przed wejściem do wody, a nie na łodzi. Potrzebuje czasu, żeby się związać, a nakładanie go na mokrą skórę prawie nic nie daje.

Załóż strój kąpielowy pod ubranie jeszcze przed odbiorem. Miejsca do przebierania się na małej łodzi jest niewiele, a to oszczędza kolejkę na pierwszym przystanku.

Na wierzch coś lekkiego i luźnego, czego nie szkoda zasolić. Klapki lub sandały są idealne — na pokładzie i tak będziesz przez większość czasu boso, a buty tylko zajmują miejsce.

Zabierz cienką warstwę na drogę powrotną. To zaskakuje: po ośmiu godzinach w wodzie i na wietrze powrót potrafi być naprawdę zimny nawet latem, a klimatyzowany bus po drodze tylko to pogarsza.

Niech będzie mała. Miejsce na pokładzie jest wspólne, a torba wielkości walizki przeszkadza wszystkim.

Ręcznik — z mikrofibry pakuje się o wiele mniejszy niż hotelowy i szybciej schnie. Suche ubranie w plastikowej torbie, żeby sól nie weszła we wszystko inne. Butelka wielorazowa, jeśli wolisz — woda jest zapewniona, ale własna butelka pod ręką bywa wygodna.

Gotówka w drobnych banknotach. Napiwek dla załogi jest zwyczajem i jest doceniany, a na łodzi nie ma terminala. Weź trochę więcej, niż Ci się wydaje.

Worek wodoszczelny lub strunowy na telefon. Nie do użytku pod wodą — po prostu żeby chronić go przed bryzgami i mgiełką. Telefony giną na rejsach częściej niż cokolwiek innego.

Rejs do Samadai trwa około 45 minut w jedną stronę, do Sataya dłużej, mniej więcej dwie godziny. Większość osób czuje się doskonale, ale jeśli wiesz, że jesteś podatny, zabierz się za to porządnie.

Weź tabletki przed wyjściem z hotelu, a nie wtedy, gdy zaczynasz się źle czuć. Większość leków potrzebuje 30–60 minut, żeby zadziałać, i działa znacznie słabiej, gdy mdłości już się zaczęły.

Na pokładzie zostań na świeżym powietrzu i patrz na horyzont zamiast w telefon. Zjedz wcześniej coś lekkiego — wyruszanie zupełnie na czczo zwykle pogarsza sprawę, a nie poprawia.

Jeśli łódź w ogóle Cię niepokoi, wycieczka do Abu Dabbab to transfer drogowy i wejście z plaży zamiast rejsu — i jest zdecydowanie łagodniejszym dniem.

Nie potrzebujesz aparatu podwodnego, żeby cieszyć się dniem, a gonienie za zdjęciem to najpewniejszy sposób na przegapienie chwili.

Jeśli jednak go zabierasz, pływająca smycz na nadgarstek jest warta więcej niż sam aparat. To, co wpadnie do otwartej wody, przepada. Tania smycz uratowała więcej telefonów i GoPro niż cokolwiek innego, co widujemy na pokładzie.

Bez lampy błyskowej w pobliżu zwierząt. W obszarach chronionych jest zakazana i je płoszy. Naturalne światło w płytkim Morzu Czerwonym jest i tak znakomite.

Warto powiedzieć wprost: goście, którzy przeżywają spotkanie przez ekran, konsekwentnie mówią, że mieli z niego mniej. Delfiny przepływają w kilka minut. Popatrz na nie.

Zwykły krem z filtrem — jak wyżej: niszczy koralowce, a wielu operatorów poprosi Cię, żebyś go nie używał.

Wartościowe rzeczy i biżuterię. Na małej łodzi nie ma bezpiecznego miejsca, a pierścionki zsuwają się z zimnych palców w słonej wodzie łatwiej, niż myślisz.

Duże torby i twarde walizki. Miejsce na pokładzie jest wspólne.

Własne jedzenie, chyba że masz szczególne wymagania — w takim razie powiedz nam przy rezerwacji, a my się tym zajmiemy, zamiast żebyś nosił prowiant.

Podstawowa lista zmienia się niewiele, ale dwie rzeczy jednak tak.

Lato (czerwiec–wrzesień): woda około 28–30 °C, pianka niepotrzebna. Podkręć ochronę przeciwsłoneczną — to wtedy ludzie się palą. Dodatkowy litr wody i kapelusz, który utrzyma się na wietrze, są warte więcej niż cokolwiek innego.

Zima (grudzień–marzec): woda około 22–24 °C. Spokojnie da się pływać, ale jeśli szybko marzniesz, krótka pianka sprawia, że długi dzień jest znacznie wygodniejszy. Zabierz cieplejszą warstwę na powrót — wtedy naprawdę daje się we znaki.