Groene zeeschildpadden bij Abu Dabbab: hoe een ontmoeting er werkelijk uitziet

Groene zeeschildpadden bij Abu Dabbab zijn het betrouwbare dier van die dag. Ze grazen het zeegras in de baai, ze worden op de meeste tochten gezien, en een rustige, nabije blik terwijl er één graast is een normale uitkomst — geen wonder. Een doejong op dezelfde weide is de zeldzame. Draait u die verwachtingen om, dan voelt de dag als mislukt, ook als hij dat niet was.

De tocht die wij draaien is een botendag vanuit uw hotel: twee begeleide snorkelstops, eerst het zeegras bij Abu Dabbab, daarna een rif met vaste groene zeeschildpadden. Ongeveer 8,5 uur, uitrusting en lunch inbegrepen. Volwassenenprijs EUR 60. Waarnemingen blijven geen contract. Wilde dieren werken niet op de klok.

Abu Dabbab — ook Marsa Mubarak genoemd — is een ondiepe baai ten noorden van Marsa Alam met een zeegrasweide. Groene zeeschildpadden eten zeegras. Dat is het hele product, minus de marketing. Dezelfde weide is de reden dat doejongs soms verschijnen. U kijkt naar een graasgebied, geen voorstelling.

Daarom is opstaan in het gras, erdoorheen trappen, of een dier over de bodem achternagaan geen klein foutje. U loopt over hun eten. Omgang met doejongs is geschreven voor het zeldzame dier; dezelfde manieren gelden voor schildpadden, die u simpelweg vaker ziet.

U drijft. De schildpad ligt op de bodem of net boven het gras, bijt, en negeert u als u stil blijft. Af en toe komt hij omhoog om te ademen, en gaat weer naar beneden. U kijkt vanaf de oppervlakte. Het duurt minuten als niemand hem omringt. Het duurt seconden als iemand eroverheen trapt, de weg omhoog blokkeert, of het schild vastpakt voor een foto.

Folderfoto's zijn vaak van onder of opzij genomen, van een dier dat is omringd. In het water is het eerlijke beeld meestal een donkere ovaal op bleek zand en gras, dichterbij dan u dacht, trager dan u dacht. Dat is de waarneming. Dat is genoeg.

De dag is niet alleen de weide. Er is een tweede begeleide sessie bij een rif met vaste groene zeeschildpadden. Rifschildpadden en baaischildpadden zijn dezelfde soort, hetzelfde werk, ander decor. Is het zeegras omgewoeld of stil, dan is de rifstop geen troostprijs — het is de andere helft van het programma.

Vergeleken met Samadai bent u hier voor dieren in ondiep water, niet voor een hoefijzerlagune en een dolfijnenschool. Abu Dabbab of Samadai is de keuze tussen die twee dagen. Lees het in de wetenschap dat het Abu Dabbab-product een boottocht met twee stops is, geen vrije middag op het hotelzand.

Geef het dier een vrije lijn naar de oppervlakte. Schildpadden ademen lucht. Een kring snorkelaars boven hen is de snelste manier om er een te stressen. Niet aanraken. Niet berijden. Geen flits. Niet in het zeegras staan. Roept de gids u terug, dan eindigt de ontmoeting goed — de gids bederft uw vakantie niet.

Hoopt u ook op een doejong, hoop dan stil. Boek voor schildpadden en rustig water. Dan is een doejong, als hij er is, een cadeau in plaats van een gebroken belofte. De kansrangorde staat in zeeleven in de Rode Zee bij Marsa Alam.